محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)

780

دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)

تَوَلَّى سَعى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيها وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ وَ إِذا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ » « 1 » « و بعضى از مردم چنين هستند كه گفتار او در زندگى دنيا باعث اعجاب تو مىشود ، ( ولى در باطن چنين نيست ) و خداوند بر آنچه در قلب اوست ، گواه مىباشد و او سرسخت‌ترين دشمنان است ، نشانهء دشمنى باطنى او اين است كه وقتى روى برمىگرداند و از نزد تو خارج مىشود ، كوشش مىكند كه در زمين ، فساد به راه بيندازد و زراعت و چهارپايان را نابود كند ، با اين‌كه مىداند خدا فساد را دوست ندارد ، وقتى به او گفته شود ، از خدا بترس ، لجاج و تعصّب او را به گناه مىكشاند ، آتش دوزخ براى آنها كافى است و چه بد جايگاهى است . » رفتار بر خلاف گفتار : « أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتابَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ » « 2 » « آيا مردم را به نيكى دعوت مىكنيد ، ولى خودتان را فراموش مىنماييد ؛ با اين‌كه كتاب آسمانى را مىخوانيد ، آيا هيچ فكر نمىكنيد ؟ ! » « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ » « 3 » « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، چرا سخنى مىگوييد كه عمل نمىكنيد ، نزد خدا بسيار موجب خشم است كه سخنى بگوييد كه عمل نمىكنيد ! » بخل : « وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » « 4 » « و كسانى كه از بخل و حرص نفس خويش بازداشته شده‌اند ، رستگارانند . » « الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا » « 5 » « شيطان به شما ( به هنگام انفاق ) وعدهء فقر مىدهد و او شما را وادار به معصيت و گناه مىكند ،

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) آيه 206 - 204 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) آيه 44 . ( 3 ) - صف ( 61 ) آيه 3 - 2 . ( 4 ) - حشر ( 59 ) آيهء 9 . ( 5 ) - بقره ( 2 ) آيهء 268 .